پرسپولیس در شرایطی مقابل ملوان شکست خورد و فرصت صدرنشینی را از دست داد که شاگردان اوسمار موقعیتهای گلزنی کم نداشتند، اما بیدقتی در ضربات آخر اجازه نداد هیچکدام از آن فرصتها به گل تبدیل شود. سرخها در طول بازی چند بار تا آستانه باز کردن دروازه حریف پیش رفتند، ولی یا ضربات نهایی کیفیت لازم را نداشت یا بدشانسی مانع گلزنی شد؛ اتفاقی که البته بخشی طبیعی از فوتبال است.
با این حال، مشکل پرسپولیس فقط به بیدقتی یا بدشانسی خلاصه نمیشد. در چند صحنه مشخص، بعضی از بازیکنان بیش از حد خودخواهانه عمل کردند و به جای انتخاب بهترین تصمیم تیمی، تلاش کردند خودشان نقش قهرمان را بازی کنند. در موقعیتهایی که پاس دادن میتوانست شانس گلزنی را بالا ببرد، اصرار به شوت زدن یا حرکت انفرادی باعث از دست رفتن فرصتهای طلایی شد.
چنین رویکردی برای تیمی که هدفش قهرمانی است، یک ضعف جدی محسوب میشود. تیمهای مدعی معمولا در لحظات حساس، تصمیمهای منطقیتر و تیمیتری میگیرند و منافع جمع را به درخشش فردی ترجیح میدهند. اگر پرسپولیس میخواهد در کورس قهرمانی باقی بماند، اوسمار باید این مشکل را هرچه زودتر برطرف کند و فرهنگ بازی تیمی را بیش از پیش در بین بازیکنانش جا بیندازد؛ چرا که در مسیر رسیدن به جام، هیچ چیز مهمتر از هماهنگی و ازخودگذشتگی در کار گروهی نیست.
بیشتر بخوانید: دست مازیار زارع روی گلوی اوسمار/ ملوان چطور راه تنفس پرسپولیس را بست
